2/3/2007 - SEVGİLİNİN YAKINLIĞI

Seni hatırlarım sulara günün

       Şavkı vurunca

Seni hatırlarım dalgalara ay

        Işık verince.

Seni görür gözüm uzak yolların

       Tozu kalkarken,

Derin gecelerde dağ yollarında

       Yolcu titrerken.

Seni işitirim boğuk seslerle

         Su yükselince

Kırda sessizliği dinlerim gece

       Her şey susunca.

Uzakta da olsan ben yanındayım

       Sen yanımdasın.

Gün  söner yıldızlar ışır gökte ah..!

      Burada olsaydın!

                          Johann Wolfgang von GOETHE

29/10/2006 - DOST DEDİĞİN NASIL OLMALI

Genç adamin biri  Dermis babasina her gün;
'Benim de dostlarim var, sendeki dost gibi'
Baba, itiraz eder,
Olmaz öyle çok dost,Hakikisi belki bir, belki iki, Fazlasini bulamazsin gerçek, hakiki...
Devam eder durur konusma...
Aralarinda baslar bir tartisma,
Karar verirler bir sinava, Dostun hakikisini anlamaya...
Bir aksam bir koyun keserler, ve koyarlar çuvala.
Baba der ki oğluna,
'Hadi al bu çuvali, simdi götür dostuna'.
Çuvaldan kanlar damlamakta, Sanki öldürmüsler de bir adami, koymuslar çuvala,
Dıştan böyle sanılmakta.
Delikanli sirtlar çuvali,
Gider en iyi bildigi dostuna, çalar kapiyi.
O dost, bakar ki bir çuvala hem de kanli, kapar hizla kapiyi delikanlinin suratina,almaz içeri arkadaşını
Böylece tek tek dolasir delikanli, Kendince tanidigi, sevdigi dostlarini.Ne çare, hepsinde de sonuç aynidir.
Evlat geriye döner. Ama içten yikilir...
Babasina dönerek;

hakliymissin baba ' der. dost yokmuş bu dünyada ne sana ne de bana
Baba

'hayir Evlat 'der, benim bir dostum var bildigim.Hadi, çuvali alda bir kerede git ona.
Genç adam, çuvali sirtlar tekrar. Alnindan ter, çuvaldan kanlar damlar...
Gider, baba dostuna. Kabul görür, sevinir.
O dost, delikanliyi alir hemen içeri.
Geçerler arka bahçeye. Bir çukur kazarlar birlikte,
Çuvaldaki koyunu gömerler adam diye, Üzerine de serpistirirler toprak.
Belli olmasin diye dikerler sarimsak...
Genç adam gelir babasina;
'Baba, iste dost buymus' diye konusunca,
Babasi;

 'daha erken, o belli olmaz daha.Sen yarin git O'na, çikart bir kavga,
Atacaksin iki tokat, hiç çekinmeden ona,
Iste o zaman anlasilacak, dostun hakikisi. Sonra gel olanlari anlat bana...'
Genç adam, aynen yapar babasinin dedigini,
Maksadi anlamaktir dostun hakikisini,
Babasinin dostuna istemeden basar iki tokadi!
Der ki tokadi yiyen DOST;
'Git de söyle babana, biz satmayiz Sarimsak tarlasini böyle iki tokada'!
Sevilecek biri olmadigin zamanlarda bile Seni Sevmeli...
Sarilacak biri olmadigin zamanlarda bile Sana Sarilmali...
Dayanilmaz oldugun zamanlarda bile Sana Dayanmali...
Dost dedigin;
Fanatik olmali;
Bütün dünya seni üzdügünde sana moral vermeli.
Güzel haberler aldiginda seninle dans etmeli,
Ve agladiginda, seninle aglamali...
Ama hepsinden daha çok;
Dost matematiksel olmali;
Sevinci çarpmali...
Üzüntüyü bölmeli...
Geçmisi çikarmali...
Yarini toplamalii...
Kalbinin derinliklerindeki ihtiyaci hesaplamali...
Ve her zaman bütün parçalardan daha büyük olmali...
Isi bitince seni bir tarafa atmamali...

                             MEVLANA CELALEDDİN RUMİ

                                                             İŞTE DOST BÖYLE OLMALI

15/10/2006 - BENİM DOSTLUĞUM

Dostluk, sevgisi sönmüş şu çağda kıymetini bilmediğimiz değerlerden biri... Tıpkı sevgi, inanç, kardeşlik gibi... Sağlık gibi, şükrünü hakkıyla eda edemediğimiz nimetler gibi...

Kıymetini bilmediğimiz, hatta öyle ki arayıp da bulamadığımız bir değer dostluk...

Önceden “Dost bulmak kolay, önemli olan o dostu kaybetmemek” derken, artık bu söz “Dost bulmak zor, onu kaybetmemek, dost kalabilmek daha da zor” şeklinde hayatımızda yankılanır oldu. Çünkü artık menfaatlere endeksli ilişkilerimizde güven duygusu tarumar oldu. Oysa menfaatlerin olduğu yerde hangi güzel duygu, hangi değer varlığını sürdürebilir ki?..

Gerçek sevgi ve dostlukların olduğu yerde menfaatler olur mu hiç?

Tabi ki bu güzel değerlerin bulunduğu yerde “ben” diye feryat edenlerin menfaatlerinin bulunması mümkün değil. Çünkü dostluk “ben” değil, “biz” diye feryat eder. Çünkü dostluk paylaşmaktır. Sevgiyi, mutluluğu, sevinci, acıyı, kederi, hüznü paylaşmaktır. Aynı bardaktan suyu paylaşmak, bir ekmeği ikiye bölüp paylaşmak, sevgi dolu bir yüreği paylaşmak, aynı fikri, aynı zikri, aynı davayı paylaşmaktır dostluk.

Dostluk hiçbir karşılık beklemeden paylaşmak, hiçbir karşılık beklemeden verebilmektir, sende ne varsa dostuna...

benim için dostluk işte budur...

9/10/2006 - kim mezarda birgün geçirmek ister?

Bir zamanlar Doğunun şehirlerinden birinde, zengin ve varlık bir adam ölmüş. Haberciler ve tellallar şehrin sokaklarına yayılıp halka şöyle seslenmişler:
Ey ahali! Bildi iniz gibi Veli A a vefat etti. Önemli bir vasiyeti var. Ahiret hayatına alışabilmek için yardımcı arıyor. Kim mezarda geçirece i ilk gecede ona eşlik ederse, Veli Ağanın servetinin yarısı kendisine verilecektir.
Tellalların onca bağırıp çağırmalarına rağmen, kimse bu ilginç teklife talip olmaya cesaret edemedi. Akşama doğru, şehrin en fakir adamlarından biri olan hamal, bakmış ki, elinde mal olarak bir küfe ve ipten başkası yok. Hamal olarak yatar, ağa olarak kalkarım diyerek koşmuş ve diri diri mezarda gecelemeye talipli olmuş.
Ertesi gün, genişçe bir mezar kazmışlar. Bir tarafına iyice kefenlenen Veli  ağayı bir tarafına da hamalı yatırıp mezarı kapatmışlar.
Az sonra sual melekleri çıkıp gelmiş. İkisi de artık bize emanet diye aralarında konuşuyorlarmış. Biri:
Öyle de.. demiş. Zengin olan zaten burada kalıcı, önce şu hamaldan başlayalım.
Öteki melek bu teklifi makul görmüş ve hamalın baş ucuna gidip sorguya başlamışlar:
Dünyada malın mülkün var mıydı?
Alay etmeyin demiş hamal. Sırtımdaki küfeden ve ipten başka bir şeyim hiç olmadı benim.
Öyleyse söyle bakalım demiş melekler. O küfe ile ipi hangi kazançla nasıl aldın?
Hamal başlamış anlatmaya:
Beş kişinin malını on kuruşa taşıdım. İkisini yedim sekizini sakladım. Ertesi gün de aynı işi yaptım. Böyle böyle para biriktirdim. Yemedim içmedim, ucuza taşıdım ve bunları aldım.
Melekler:
Olmadı demişler.Olmadı hamal efendi. Falancadan aldığın para hak ettiğinden çok azdı. Biz bunun hesabını ondan soracağız. Filancaya da çok ucuza taşımıssın, bunun da hesabını ondan soracağız
İyi ama.. demiş hamal. hakettiğim parayı isteseydim, bana taşıtmazlardı ki...
Sen merak etme demiş melekler. Nasıl olsa ikisi de buraya gelecek, o zaman biz sorarız bunların hesabını.
Ve sorguya devam etmişler:
Sen bir daha söyle bakalım. Kazandığının ne kadarını yedin, ne kadarını biriktirdin?
Vallahi demiş hamal. Genelde hep yarı yarıya... On aldıysam beş sakladım, beş yedim. İki kazandıysam, birini kenara attım.
Olmadı demiş melekler. Bu iş hiç olmadı. Sen hem kendinin hem de çoluk çocuğunun boğazından kısmışsın. Hem kendi nefsine, hem de onların nefislerine zulmetmişsin. Bu günahtır bilmez misin?
Hamal ne cevap vereceğini düşünürken kan ter içinde kalmış. Ve bütün bir gece melekler sormuş o kıvranmış, melekler sormuş o kıvranmış.. Nihayet sabah olmuş ve mezarı açıp onu dışarıya çıkarmışlar.
Hamal bakmış, kadı efendi dahil bütün şehir kabrin başına toplanmış. Hatta mehter takımı bile hazır bekliyor.
Kadı, mezardan kendisini dışarıya atan hamala:
Afferin hamal efendi, kimsenin cesaret edemediği bir işi yaptın. Ama mükafatını da göreceksin. Artık zengin bir adamsın.
Halktan bir alkış ve Yaşasın kopmuş.
Hamal:
İstemem! İstemem! Vallahi istemem! diye bağırmış. Ben, bir iple bir küfenin hesabını sabaha kadar veremedim. Onca servetin hesabını nasıl veririm. Kim isterse o alsın. Hesabını da alan versin!

[yaa işte bi küfenin bile hesabını vermek bu kadar zorsa biz napıcaz acaba?]  :/

17/9/2006 - ACABA DUA EDERKEN ÇOCUKLAR ALLAHIN VARLIĞINA İNANARAKMI EDİYOR??

Ailelerimiz biz onlara ''Allah nerde?Neden onu göremiyoruz?'' diye sorduğumuzda bunu bize açıklamakta zorlanıyorlar.

    ''Allah hem her yerde, hem hiçbir yerdedir yavrum. O'nu göremeyiz çünkü O kendisini yarattığı varlıklarda gösterir. Evet, o Süpermen'den de güçlüdür.’ Çocukluğumuzda kafalarımıza kazınmış bu cevapları şimdi ne kadar da makul görüyoruz.Peki ya çocuklar bu cevaplara ikna oluyormu?Anne-babalar çocuklarına hayata dair somut kavramları bile anlatmakta zorlanırken, Allah'ı anlatmak, o küçük kafalarda ne kadar anlaşılabilir ki.?aileler bunda ne kadar başarılı olabilirki.? Çocuklara Allah'ın varlığını, birliğini ve engin şefkatini anlatmak için sizce ne yapmalı?...